COP’lardan işyerlerimize kadar, CGT aynı talepleri savunuyor!

İklim bozulmasının şiddetlenmesi, uluslararası gerilimler, çok taraflılığın zayıflaması… Durumun sürekli kötüye gitmesi, her zamankinden daha iddialı önlemler alınmasını gerektiriyor!

2015 Paris COP’unun öncelikli hedefi, ortalama küresel sıcaklığın sanayi devrimi öncesi döneme göre 1,5 °C’yi aşmamasıydı – ancak 2024’ten beri bu hedef başarısızlıkla sonuçlandı.

Uluslararası taahhütlere rağmen, küresel sera gazı emisyonları hâlâ çok yüksek seviyelerde ve dünya çapında kömür, petrol ve gaz tüketimi artmaya devam ediyor. Hükümetlerin ve işverenlerin politikaları bizi doğrudan bir felakete sürüklüyor.

9-20 Kasım tarihleri arasında Antaya’da (Türkiye) düzenlenecek olan COP 31, küresel ısınmayı 1,5 °C ile sınırlama hedefini korurken, iklim taahhütlerini somut, finansmanı sağlanmış ve etkin bir şekilde uygulanacak önlemlere dönüştürmeyi amaçlamaktadır.

Yaşanamaz bir dünyada iş yok

İklim değişikliğine yönelik azaltım ve uyum tedbirleri, bu sorunun yıkıcı etkilerine kıyasla yetersiz kalmaktadır; sıcaklıklar giderek artmakta, yangınlara, sellere vb. yol açan aşırı iklim olayları yaşanmaktadır.

İklim değişikliği, işçilerin karşı karşıya kaldığı sağlık risklerini artırmakta ve halkları yaşadıkları toprakları terk etmeye zorlamaktadır.

 «Her yıl milyarlarca işçi, iklim değişikliğinin daha da şiddetlendirdiği tehlikelere maruz kalmaktadır ve bu sayının muhtemelen artmaya devam edeceği öngörülmektedir. Sağlam bilimsel veriler, işçileri etkileyen birçok sağlık sorununun (kanser, kardiyovasküler hastalıklar, solunum yolu hastalıkları, böbrek yetmezliği, üreme bozuklukları ve ruh sağlığı sorunları gibi) iklim değişikliğiyle bağlantılı olduğunu göstermektedir.  »

    “İklim Değişikliği Döneminde İş Sağlığı ve Güvenliğinin Sağlanması: Uluslararası Çalışma Örgütü” (ILO, 2024) raporundan alıntı

CGT, iklim değişikliği nedeniyle yerinden edilmiş kişilerin uluslararası düzeyde tanınmasını ve sosyal ve mesleki hakların güvence altına alındığı bir “iklim mültecisi” statüsünün oluşturulmasını talep etmektedir. Bu koruma, barınma, sağlık, sosyal koruma, eğitim ve insana yakışır bir işe erişim imkânı sağlamalıdır.

Hükümetlerin ve işverenlerin eylemsizliği karşısında kaçınılmaz bir kader yoktur

Hükümet, çokuluslu şirketleri ve en zengin kesimi gözetmeye çalışırken, eylemsizliğiyle iklim değişikliğinin sonuçlarını tüm halkın sırtına yüklemektedir.

COP süreçlerine uzun süredir katılan CGT ve Uluslararası Sendikalar Konfederasyonu (ITUC), uluslararası taahhütlerin işçilerin, halkın ve kamu yararının hizmetinde olacak somut, finansmanı sağlanmış ve bağlayıcı kararlarla somutlaşması için Antalya’da mücadelesini sürdürüyor.

4 talep bloğu
1 - Demokrasiyi güçlendirmek için sendikaların ve işçilerin katılımını garanti altına almak

COP 30, adil geçiş için Belém Eylem Mekanizması’nın kabul edilmesini sağlamıştır. COP 31, bu mekanizmayı işler hale getirmeli; bunun için gerekli kaynakları sağlamalı ve sendikaların yönetişimine doğrudan katılımını garanti etmelidir. İşçiler ve topluluklar, yaşamlarını ve geçim kaynaklarını etkileyen kararları denetleyebilmelidir.

ITUC, özellikle iklim politikalarında iş haklarının, insana yakışır istihdamın ve sosyal korumanın tanınmasını; insan odaklı adil bir geçiş için Uluslararası Çalışma Örgütü’nün (ILO) kılavuz ilkelerinin entegre edilmesini; ayrıca ekonomik ve endüstriyel dönüşümlerin planlama aşamasından itibaren sosyal diyalog ve toplu pazarlığın rolünü savunmaktadır.

Fransa’da CGT, özellikle şunları TALEP EDİYOR:

 Sosyal ve Ekonomik Komiteler (CSE) ve sendikal örgütlerdeki çalışan temsilcilerine, özellikle şirketlerin projelerinin istihdam veya çevre üzerinde olumsuz bir etkisi olduğu durumlarda, veto hakkına kadar uzanabilecek gerçek bir müdahale yetkisi tanınması;
    sendikal örgütlerin, sosyal diyalog organlarının ve özellikle bölgesel ekonomik, sosyal ve çevresel konseylerin (CESER) rolünün güçlendirilmesi; bu kurumlara sistematik olarak danışılması ve tüm bölgesel kademelerde kamu politikalarının planlanması, hazırlanması ve değerlendirilmesi süreçlerinde bu kurumların özel önerilerinin dikkate alınması;
    çalışanlar ve sendikaları tarafından ortaya konan alternatif projelerin, işletme, şirket, grup, sektör veya endüstri kolunun kaynaklarından ya da bunlar mümkün değilse kamu kaynaklarından sağlanacak teknik ve mali destekle zorunlu olarak incelenmesi.

Krizlere tepki vermek yerine değişimi önceden öngörmek

Ticarileştirme tarafından şekillendirilen iklim ve enerji politikaları, istikrarsızlığı ve iş kayıplarını besleyerek küresel ısınmanın sonuçlarını daha da şiddetlendiriyor. ITUC, COP toplantılarında her ülkenin yol haritasına entegre edilmiş bağlayıcı standartların oluşturulmasını talep etmektedir. Bu standartlar, geçiş süreçlerinin insana yakışır iş imkânları yaratmasını, eşitsizliklerle mücadele etmesini ve uygulanması için gerekli kaynaklara sahip olmasını garanti etmelidir.

Ekonominin ekolojik dönüşümü, iddialı sanayi politikalarına, düşük karbonlu sektörlerin geliştirilmesine ve kaliteli istihdam yaratacak kamu yatırımlarına dayanmalıdır. Bu dönüşüm, çalışanların işletme kapanışları ve işten çıkarmalarla başa çıkmak zorunda kalmasını önlemek yerine, mesleklerin ve faaliyetlerin geçireceği değişimleri önceden öngörmelidir.

Fransa’da CGT, özellikle şunları TALEP EDİYOR:

  İş ve becerileri korumak amacıyla işten çıkarmalara moratoryum uygulanması; örneğin Gardanne santralinde olduğu gibi “güvence sözleşmeleri” şeklinde. Ekonomik nedenlerle işten çıkarma kavramının yasal tanımını, işletmenin varlığını tehlikeye atan ciddi ekonomik zorluklarla sıkı bir şekilde sınırlamak gerekir;
    Her bir meslek dalında, 250'den fazla çalışanı olan işletmelerin toplam maaş bordrosuna dayalı bir katkı payıyla finanse edilen, çevresel ve ekonomik geçişler için ortak bir fonun oluşturulması. İş sözleşmesinin sürdürülmesi zorunlu olmalı ve sektör ve bölge içindeki işletmelerde yeniden yerleştirme yükümlülüğü ve/veya en az yirmi dört ay süreyle mesleki yeterlilik kazandıran bir eğitime erişim sağlanmalıdır;
    işletmelere ödenen kamu yardımları için, ekonomik (bölgede kaliteli istihdam), sosyal ve çevresel kriterlere dayalı sıkı bir şartlılık çerçevesi. Kamu yardımları (hibeler, vergi kredileri, garantiler, arazi, kamu ihaleleri vb.) istihdam açısından kesin taahhütlere bağlı olmalıdır;
    güvenilir, uygun fiyatlı ve kamuya ait enerji. Enerji dönüşümü, yalnızca finansal kârlılık mantığına değil, halkın ihtiyaçlarına ve kamu yararına hizmet etmelidir.

Uyum, iş dünyası için hayati bir gerekliliktir

İklim değişikliğinin çalışma koşulları üzerindeki halihazırda açıkça görülen etkilerini hafifletmek amacıyla, ITUC, COP toplantılarında, ILO ile işbirliği içinde, iklim değişikliğinin işçiler, işleri ve geçim kaynakları üzerindeki etkilerini de içeren, politika odaklı kapsamlı bir gösterge setinin oluşturulmasını TALEP EDİYOR. Ulusal uyum politikaları, sendikaların da katılımıyla bu göstergeler dikkate alınarak hazırlanmalıdır.

COP 31, iş sağlığı ve güvenliğini uyum politikalarının öncelikleri arasına almalıdır. Aşırı sıcaklar ve aşırı iklim olaylarıyla ilgili riskler açıkça kabul edilmeli ve çalışan temsilcileriyle birlikte hazırlanan zorunlu önleme tedbirlerinin konusu olmalıdır.

Fransa’da CGT, özellikle şunları TALEP EDİYOR:

Sağlık, Güvenlik ve Çalışma Koşulları Komiteleri’nin (CHSCT) yeniden hayata geçirilmesi ve bunlara çevre ile ilgili yetki alanının eklenmesi (CHSCTE); bu komitelerin, CSE’nin çevre uyarı hakkı tanınmasıyla güçlendirilmesi, mesleki risklerin değerlendirilmesine ilişkin tek belgeye (DUERP) iklimsel etkilerin dahil edilmesi ve her işletmede aşırı sıcakların özellikle mesleki risk faktörü olarak dikkate alınması;
    iklimsel etkiler karşısında iş sağlığı için iddialı bir plan: işletmelerde iklimsel risklerin önlenmesine yönelik bir fonun oluşturulması, iklimle ilgili hastalıkların mesleki hastalıklar olarak tanınması, iş sağlığı hekimlerinin istihdam edilmesi…

 uyum için istihdam ve eğitimlerin güçlendirilmesi: enerji verimliliği yenileme, düşük karbonlu inşaat, ağaçlandırma ve su yönetimi gibi mesleklerin geliştirilmesi; erişilebilir ve değeri artırılmış mesleki yeterlilik eğitimleri;
    aşırı sıcaklara karşı zorunlu önlemler: çalışma saatlerinin uyarlanması, ücretli molalar, suya erişim, uygun ekipmanlar ve çalışma alanlarının düzenlenmesi. Çalışanlar, tehlikeli durumlarda işten çekilme hakkını kullanabilmeli ve iklim koşulları nedeniyle çalışmanın kesintiye uğraması durumunda ücretlerini almaya devam edebilmelidir;
    güçlendirilmiş sosyal koruma, yeterli kaynaklara sahip kamu hizmetleri ve iddialı bir önleme politikası.

Kuzeyden güneye, patronların ceplerinde para var

Zengin ülkeler ve tarihsel olarak küresel ısınmadan sorumlu olan ülkeler, imkânları ölçüsünde katkıda bulunmalıdır.

CSI, COP toplantılarında, halkın ihtiyaçlarına uygun, borç yaratmayan ve hibe şeklinde yeni ve ek bir kamu finansmanı talep etmektedir. Ulusal düzeyde, finansman çabası işçi sınıfına değil, büyük şirketlere ve milyarderlere dayandırılmalıdır!

Bu finansman kaynakları aynı zamanda iklim değişikliğine uyum, sosyal koruma, düşük karbonlu sektörlerde insana yakışır işlerin yaratılması ve ekonomik ve endüstriyel dönüşümlerle karşı karşıya kalan işçilere ve topluluklara destek sağlanmasına yönlendirilmelidir.

Fransa’da CGT özellikle şunları TALEP EDİYOR:

Fransa’nın gelişmekte olan ülkelere karşı mali taahhütlerine uyması (GSYİH’sinin %0,7’si olarak taahhüt edilmişti) ve geçen yıl zaten uygulanan önemli bir azalmanın ardından kamu kalkınma yardımında %18’lik yeni bir düşüşün olmaması;
    adil, kapsamlı ve tutarlı bir vergi reformu: KDV’yi düşürmek ve temel ihtiyaç ürünlerinde KDV’yi kaldırmak, gelir ve servet vergilerini güçlendirmek ve daha kademeli hale getirmek, servet üzerine gerçek bir dayanışma vergisini yeniden yürürlüğe koymak ve yılda 100 milyar avroya ulaşan vergi kaçakçılığı ve vergi kaçırma ile mücadeleye gerekli kaynakları ayırmak;
    kamu yararını gözetebilecek bir kamu finans merkezi kurulması. Kamu Yatırım Bankası’nın görevlerinin yeniden düzenlenmesi ve Fransa Merkez Bankası, Bölgesel Bankalar, Posta Bankası, Mevduat ve Emanetler Fonu, CNP Sigorta (Ulusal Emeklilik Fonu) ve Devlet Katılım Ajansı ile sinerji yaratılması;
    GAFAM ve dijital çokuluslu şirketlere yönelik özel bir Avrupa vergisi getirilmesi; bu şirketlerin kamu hizmetlerine ve ulusal şirketlere dayattığı vergi optimizasyonu ve haksız rekabeti telafi etmek amacıyla;
    finansal faaliyetlerin daha iyi vergilendirilmesi; bunun için işlem vergisinin tüm spekülatif ürünlere genişletilmesi ve hisse geri alımlarına ek vergi getirilmesi.

CGT, Fransız hükümetinden COP 31’de uluslararası ihtiyaçlara uygun düzeyde kamu iklim finansmanını savunmasını, krediler yerine doğrudan hibelere öncelik vermesini ve yararlanıcı ülkelerin borçlanma riskini azaltmasını; ayrıca, kaynaklarla donatılmış ve sendikaları tam olarak sürece dahil eden, işlevsel bir adil geçiş mekanizmasını desteklemesini talep ediyor.

Sosyal adalet olmadan ekolojik geçiş olmaz!
Sosyal ihtiyaçlara, çevreye ve kamu yararına hizmet eden ekonomik ve endüstriyel tercihleri dayatmak için HAREKETE GEÇELİM!


:

Poste similare


Photos de l'article

Video de l'article